●△● Ju님의 프로필☆ ★゜・*.:。✿*゚‘゚・ นู๋แจ่ม ...사진블로그리스트 도구 도움말

●△● ●△● Ju

ครายๆ ว่าเค้า"โก๊ะ/เปิ่น/เอ๋อ" อะ

☆ ★゜・*.:。✿*゚‘゚・ นู๋แจ่ม ✿.。.:*๑۩۞۩๑

Korea  
사진(1/31)
7월 18일

Love

  ค ว า ม รั ก... ต้ อ ง ก า ร ค ว า ม ใ ก ล้ ชิ ด  แ ต่ บ า ง ค รั้ ง...  

ก า ร ใ ก ล้ ชิ ด กั น ก้ อ ทํ า ใ ห้ โ ล ก แ ค บ ล ง ทิ้ ง ร ะ ย ะ ห่ า ง ใ น ช่ ว ง เ ว ล า ใ ด เ ว ล า ห นึ่ ง

 ใ ห้ ต่ า ง ค น ต่ า ง เ ดิ น ท า ง ไ ป พ บ เ จ อ เ รื่ อ ง ร า ว เ มื่ อ ถึ ง เ ว ล า... แ ล้ ว ค่ อ ย เ ดิ น ก ลั บ ม า

ใ ห้ หั ว ใ จ... ไ ด้ มี เ ว ล า คิ ด ถึ ง กั น  ใ ห้ ไ ด้ รู้ จั ก ค ว า ม สุ ข... ข อ ง ก า ร ร อ ค อ ย

 ที่ จ ะ ก ลั บ ม า ห า กั น

  ก า ร ที่ เ ร า อ ยู่ ข้ า ง ๆ ใ ค ร สั ก ค น ใ น ทุ ก ๆ วั น บ า ง ที...อ า จ จ ะ ไ ม่ ซึ้ ง ใ จ

 เ ท่ า กั บ ก า ร ที่ เ ร า อ ยู่ ข้ า ง ๆ เ ข า ใ น ห นึ่ ง วั น 

 แ ต่ เ ป น วั น ที่ เ ข า ต้ อ ง ก า ร ใ ค ร สั ก ค น

  ห า ก อ ย า ก รู้ ว่ า ค ว า ม รู้ สึ ก ที่ เ กิ ด ขึ้ น กั บ เ ร า เ ป็ น ภ า พ จ ริ ง... ห รื อ ภ า พ ล ว ง ต า

ก้ อ ล อ ง เ ดิ น อ อ ก ม า จ า ก ที่ ต ร ง นั้ น... อ อ ก ม า ยื น ไ ก ล ๆ จ า ก ที่ ที่ ค ว า ม จ ริ ง กั บ ค ว า ม ฝั น

 ป ะ ป น กั น จ น แ ย ก อ อ ก ไ ด้ เ ดิ น อ อ ก ม า... แ ล้ ว ม อ ง ย้ อ น ก ลั บ ไ ป ดู

 ภ า พ ที่ พ ร่ า เ บ ล อ เ ห ล่ า นั้ น แ ล้ ว ค่ อ ย ต อ บ ตั ว เ อ ง ว่ า...

 ค น อ่ อ น ไ ห ว   2 ค น   กั บ   หั ว ใ จ ที่ เ ห ง า   2 ด ว ง

 เ รี ย ก ว่ า   " ค ว า ม รั ก "   ไ ด้ ไ ห ม

   ห า ก จ ะ ต้ อ ง เ รี ย น รู้ ที่ จ ะ รั ก ใ ค ร สั ก ค น จ ง รั ก เ ข า... ที่ เ ข า เ ป น ตั ว เ อ ง

  ไ ม่ ใ ช่ รั ก... เ พ ร า ะ อ ย า ก ใ ห้ เ ข า เ ป็ น   " เ ห มื อ น ใ ค ร "

 
 
7월 8일

Happy Birtday!!

 
วันดีแบบนี้มีปีละครั้งเท่านั้น...วันที่เรากลายเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น
 
เช้านี้ไปทำบุญแต่เช้าตรู่เลย...แถมทำบุญครบรอบ 100 วันของอากุ๊งด้วย
 
เป็นวันดีจิงด้วยใช่มะ..อิอิ
 
.......................................................................................
 
เมื่อวานมีความสุขมากเลย...ก็ได้เจอเพื่อนๆ ที่เกษตร
 
จะเจอกันแบบนี้บ่อยๆ ก็คงไม่ได้แล้ว เพราะทุกคนก็ทำงานกัน
 
อยากให้ได้ไปเที่ยวกันแบบนี้อีกจัง เสียดายที่ไม่ได้ค้าง
 
(แต่ที่พักก็ไม่ค่อยน่าพักเท่าไหร่) อยากอยู่กับเพื่อนนานๆ
 
จิงๆ อยากเลย Banana Boat มากเลย แต่รีสอร์ทมานร้างอะ
 
เลยไม่มีให้เล่น..เซร้ง..ปาย
 
ถึงไม่มีไม่เป็นไร...ถ่ายรูปแทน..ด้วยสัญชาตญาณนางแบบนายแบบของพวกเรา
 
ถ่ายรูปจนหมดแรงไปเลย...หนุกมากๆๆ
 
ทริปต่อไปจะไปไหนดีน้า...
 
แต่ที่แน่ๆ เดือนตุลาอย่าลืมนะเพื่อนๆ มีนัดกันไปเที่ยวเกาะ Go to The beach~~
 
""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""
 
เดือนหน้าไปเที่ยวอยุธยากันนะ
 
อยากไปเที่ยว...เที่ยว...เที่ยว
8월 19일

Congratulationssssss!!!

มีเรื่องน่าดีใจหลายอย่างแหละ
                                                                                                     
อย่างแรกก็ คือ การได้รับพระราชทานปริญญาบัตร
ดีใจมากเลยเรียนจบซะที
แต่เมื่อเรียนจบก็ทำให้อะไรหลายอย่างเปลี่ยนไป
เราต้องแยกย้ายกันไปในทางของตัวเอง
บางคนทำงาน
บางคนเรียนต่อ
ทำให้การมาพบเจอกันแบบเดิม
เป็นไปได้ยากหรือน้อยลงไป
แต่สิ่งหนึ่งที่เราไม่เปลี่ยนไป
นั่นคือ เรายังมีเราไม่เปลี่ยนไป
ก็เดี๋ยวนี้เค้ามีมือถือกันแล้ว
ไว้โทรคุยกัน แม้จะไม่ได้เจอกันไง
                                                  
เรื่องที่น่าดีใจอีกเรื่องเพิ่งเกิดหมาดๆๆเลย
เมื่อวานเราผ่านการสอบสัมภาษณ์ของปูนซิเมนต์ไทย
สุดท้ายเราก็ทำได้ซะที
ได้ทำในที่ที่เราอยากทำ(ไม่รู้เป็นอย่างที่คิดป่าว)
 
สุดท้ายเราก็ได้ไปเจอสิ่งที่ดีกว่าแล้วอะ
                                                                               
4월 4일

Next SteP*v*

ชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัยได้ปิดฉากลงไปแล้ว
หลังจากนี้เราคงต้องเริ่มชีวิตการทำงาน
นับเป็นจุดเริ่มต้นที่เราต้องก้าวต่อไปสู่อนาคต
 
...ไม่ได้อัพมานานเลย ขอบอกว่านานมากมาย เลยมีอัพซะหน่อย เมื่อวานนี้เริ่มทำงานวันแรกแหละ ดีใจที่เพื่อนเป็นห่วงโทรมาถามตลอดเลย ไม่ต้องเป็นห่วงจ้า ขอสู้ตาย
 
...ชีวิตการทำงานต่างจากการเรียน เราจะต้องมีความรับผิดชอบมากขึ้น ไม่ใช่ว่าการเรียนไม่ต้องใช้ความรับผิดชอบ แต่เมื่อเทียบกับการทำงาน การทำงานเราต้องใช้ความรับผิดชอบมากกว่าหลายเท่า
 
...คิดถึงชีวิตการเรียนจัง
...คิดถึงเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ทุกคนเลย อยากกลับไปเล่นด้วยจัง อยากเจอกันเหมือนแต่ก่อน นั่งคุย กินข้าว ดูหนัง แต่คงทำได้น้อยลง เพราะเวลาแต่ละคนไม่เท่ากัน แต่ถึงไหนก็โทรหากันบ้างนะ
 
2월 12일

สัญญาณสุดท้าย

บายเนียร์เพิ่งผ่านไปเมื่อคืนนี้
น่าใจหายจริงๆ เลย...ก็เหมือนเป็นสัญญาณสุดท้าย
เตือนให้ปีสี่ทุกคนรู้...ใกล้ถึงเวลาที่เราคงต้องแยกย้ายกันแล้ว
เพื่อจะไปพบกับสิ่งใหม่
สังคมใหม่...เพื่อนใหม่
 
เป็นการเริ่มต้นนับหนึ่งอีกครั้ง
ทุกคนต้องก้าวเดินต่อไป
ไปในทางของแต่ละคน...ที่เลือกว่าเหมาะกับตัวเองมากที่สุด
เราคงไม่อาจจะหลีกหนีวันเวลาที่เดินไปอย่างไม่หยุดนิ่ง
แต่เราสามารถที่จะเก็บเกี่ยวของความทรงจำจากวันเวลาที่เรามีกัน
 
เราคงต้องจากกันไปอีกไม่กี่วัน
เป็นช่วงเวลาที่รวดเร็วเหลือเกินสำหรับเรา
แต่จำไม่เถอะนะ
เราจะมีกันตลอดไป
รักเพื่อนๆมากๆเลยนะ
รักนะเด็กฉลาดน้อย..อิอิ
 
2월 7일

คนที่รักเรา กะ คนที่เรารัก อย่างไหนถึงดีหว่า!?!

ระหว่าง "คนที่เรารัก" กับ "คนที่รักเรา" เราควรจะเลือกใครดี

 

 

คนที่เรารัก.....คือคนที่ใช่สำหรับเรา

แต่บางครั้ง.....เรากลับรู้สึกว่าเขาไม่ใช่

คนที่เรารัก.....คือคนที่เราคิดว่าเรารู้จักเขาดี

แต่แท้จริงแล้ว....เรากลับไม่รู้จักเขาเลย

คนที่เรารัก......คือคนที่เราพร้อมจะเป็นผู้ให้

แต่สิ่งที่เราให้.....เขากลับไม่เคยมองเห็นสิ่งที่เราให้ไป

คนที่เรารัก........คือคนที่เราอยู่ด้วยเวลามีความสุข

แต่เวลาเราทุกข์.....เรากลับมองหาเขาไม่เจอ

คนที่เรารัก....คือคนที่เราใส่ใจทุกเวลา

แต่ที่แย่กว่าคือ.....ตลอดมาเขาไม่ได้ "รักเรา" 

 

คนที่รักเรา.......คือคนที่เราเพียงมองผ่าน 

แต่เขา.....กลับมองเราอย่างใส่ใจ 

คนที่รักเรา.....คือคนที่เราไม่พยายามทำความรู้จัก 

แต่เขา.....กลับพยายามทำความรู้จักเรา 

คนที่รักเรา.....คือคนที่เราไม่เคยให้ความสำคัญมากมาย 

แต่เขา.....กลับให้ในสิ่งที่ล้วนมีค่ามีความสำคัญกับเรา

คนที่รักเรา......คือคนที่เราไม่เคยเห็นหน้าเวลาสุข

แต่เวลาทุกข์......เขากลับเป็นเหมือนเงาคอยเฝ้าตาม 

คนที่รักเรา.....คือคนที่เราไม่เคยนึกถึง 

แต่มีสิ่งหนึ่ง.....บอกให้รู้ว่า......"เขารักเรา" 

 

1월 20일

วันนี้=วันสุดท้าย

 
ใช้ชีวิตของวันนี้ ให้เหมือนกับเป็นวันสุดท้าย
นั่นคือ การใช้ชีวิตวันนี้ให้คุ้มค่า
ให้คิดว่าวันนี้เป็นวัสุดท้ายของเรา
เราจะได้ทำอารายได้อย่างเต็มที่
 
การใช้ชีวิตในมหาลัย ใกล้หมดไปแล้ว
แต่ถ้าเราคิดเสียว่าวันนี้เป็นวันสุดท้ายในมหาลัย
มันจะทำให้เรามีความสุขมากขึ้น
 
เราจะได้ใช้ชีวิตอยู่กับเพื่อนๆ ในแต่ละวันให้นานขึ้น
เพราะคิดว่าพรุ่งนี้อาจไม่เป็นอย่างวันนี้
 
เราอาจจะไม่ค่อยได้เจอเพื่อนในช่วงนี้
แต่เราก็ไม่มีวันลืมเพื่อนๆ
เพราะเพื่อนๆ อยู่ในวันสุดท้ายของเราตลอดเวลา
 
       
12월 27일

อดีต

อดีต...ไม่สามารถย้อนกลับไปได้
อดีต...เป็นวันหนึ่งในความทรงจำ
อดีต...อาจมีรอยยิ้ม
อดีต...อาจมีน้ำตา
 
             
 
อดีตของแต่ละคนแตกต่างกันไป 
แต่อดีตของทุกคนต่างเป็นเรื่องราวที่ผ่านมาในชีวิต
อาจจะเป็นเรื่องราวที่ขืนขมเมื่อนึกถึง
อาจจะมีรอยยิ้มเมื่อนึกถึงก็เป็นได้
 
อดีตย่อมอยู่ในความทรงจำของเรา
          
     เมื่อนึกถึงอดีต เราจะนึกถึงคนในเรื่องราวนั้นไปด้วย 
    ไม่ว่าเราจะอยู่ในอดีตของคนอื่นเช่นไรก็ตาม
 
 
จงภูมิใจเถอะ
 
"อย่างน้อยเราก็ได้อยู่ในความทรงจำของเขาเหล่านั้น"
 
12월 16일

Winter's CominG

    

อากาศหนาวจางเยย
 
ปายเรียนแต่เช้าเพื่อจาเรียนเช้าปายหนายกานเนี่ย
แต่เราดันเป็นเด็กดี ไปเรียนตั้งแต่แปดโมงเลย
มาก่อนอ.ด้วยอ่า สอนดีก่าทุกคนที่สอนวิชานี้เลย
คนนี้นู๋ชอบๆๆ
 
 
วันนี้อ.ชุเลิกเร็วก่าที่คิด
แต่ก็ไม่ได้กลับบ้าน
พราะก่อนกลับต้องเข้าซุ้มก่อน
มานเป็นกิจวัตรประจำปายแล้วอะ
 
ถ่ายรูปกานหย่ายหลังจากที่เทคนิคใหม่ๆ
ตลกดี ชอบๆ แนวๆ(แปลกๆ)อะ
ดูเอา
 
 
 
 
 

~สัญญาณ~

สังเกตได้ว่า...

ทุกวันนี้สัญญาณไฟจราจรเปลี่ยนไป

คือ...มีวินาทีให้รู้เวลาที่ต้องรอ

เพื่อที่จะขับรถต่อ..ไปไหนต่อไหนตามต้องการ

ต่างจากอดีตที่เราไม่รู้ว่าต้องรอนานเท่าไหร่กว่าจะไปต่อได้

 

บางวันที่เรารีบ...รถกลับติด ติดแล้วติดอีกไม่ได้ไปซะที

บางวันเราเผื่อเวลา...รถกลับโล่ง ไปถึงก่อนเวลามากกว่าปกติ

จะเห็นว่าไม่มีความพอดีในแต่ละวัน

~สัญญาณไฟจราจร~

เปรียบได้กับความรัก...

ถ้าเราไม่มีเวลาวินาที..เราก็ไม่สามารถรู้ได้ว่า

"เมื่อไหร่คนที่เราอยากให้เค้ารัก จะหันมารักเราบาง"

 

หรือ

 

"เมื่อไหร่ที่เราจะรัก/เห็นใจคนที่เราไม่เคยจะสนใจ ซะที"

ความรักต้องใช้เวลา

โดยที่ความรักในแต่ละย่อมใช้เวลาในการศึกษาต่างกัน

บางครั้งเร็วเกินก็ไม่ดี ขาดการเรียนรู้กัน

บางครั้งช้าเกินไป ก็สายเกินที่จะเรียนรู้กัน

แต่ในการเรียนรู้ เพื่อที่จะเป็นเพื่อนกัน

ไม่มีคำว่า สายเกินไปหรือเร็วเกินไป

เพื่อนย่อมต่างจากแฟน

เมื่อมีเวลาที่จะอยู่กับเพื่อน จงใช้เวลาให้คุ้มค่า

เพราะเมื่อเราก้าวไปอยู่อีกสังคมหนึ่ง

เราอาจจะไม่ได้พบเพื่อนอย่างที่เรามีอยู่

แต่ไม่ว่าเราจะไปอยู่ในสังคมไหนก็ตามคำว่า "เพื่อน"

ย่อมอยู่กับเราไปจนตาย

รักเพื่อนๆ ทุกคนนะ

(ปล. วันนี้น้องอ๊อฟถามว่าเขียนเองป่าว ปกติบางทีก็หามาจากที่อื่น แต่ครั้งนี้เค้าลองเขียนเอง จากความรู้สึกเลยน้า)